10/5/2008 - nur yüzlü güzel gözlü annem
Tarih 14 Aralık 1998 sağlamdın dimdik yürüyerek girdin hastaneye ikinci anjio olmak için.. biraz tedirgin olmana rağmen belli etmemeye çalışıyordun bizlere. ben kendi ellerimle hazırladım seni ameliyata bu ikinci anjio olduğu için tecrübeliydik ikimizde.. yanaklarına öpücükler kondurarak yolladım 1 saat sonra görüşürüz diyerek. 1 saat geçti gelmedin, 2 saat oldu gelmedin, seni götüren görevliye sordum “ annemi götürdün neden getirmedin” diye gelcek birazdan dedi.. ben seni beklerken danışmadan telefon geldi beni istiyolar.. danışmaya gittim ki babam, abim, eşim ordalar hüzün sarmış dört bir yanı.. neler oluyor diye sorduğumda ise hepsi ağlamaklı idi. ancak doktor “annenizi yoğun bakıma aldık durumu ciddi” demesi benim oraya yığılmama neden olmuştu. 24 gün boyunca sen yoğun bakımda biz ise danışmada sabahladık. Zaman geçmek bilmiyordu seni de göstermiyorlardı. Babam yorulmuştu artık bizlere belli etmemeye çalışıyor olsa da için için ağladığını seziyorduk.. çünkü hepimizin durumu aynıydı.. babamı aldım eve getirdim biraz dinlenmesi için.. yatağını hazır ettim.. biraz uyu babacığım sana ihtiyacımız var dedim ve çıktım odadan.. bir müddet sonra babama bakmaya gittiğimde ağladığını gördüm hiç ses etmeden ayrıldım yanından.. babamı ilk defa ağlarken görmüstüm.. o kadar badireler atlatmıştık hiç birinde yıkılmamış yüzündeki tebessüm hiç eksilmemişti.. doktorlara yalvar yakar olurduk seni 2 dakikada olsa görebilmek için.. ve sonunda insafa geldiler diye düşündüm iki haftanın sonunda ilk defa görebilcektim annem seni.. çok mutluydum.. geldim yanına seslendim ANNEM diye.. tuttum elini.. okşadım yüzünü.. başını çevirdin bana doğru.. gözlerini zorda olsa araladın annem yanındayız hepimiz dedim ve sende tamam dercesine kapadın gözlerini ve başını çevirdin. O gün çok mutluydum babamlara söyledim.. o an yaşadıklarımla bir an umutlanmıştık hepimiz ama 2 gün sonra doktorlar ateşinin 40 dereceye yükseldiğini ve düşürmek için uğraştıklarını söylediler.. bizim ise orada beklemememiz gerektiğini.. gerek olduğunda telefonla bilgi vereceklerini belirttiler. Ve gönülsüz de olsa evin yolunu tuttuk.. Eve geldik ki 2 saat geçmeden telefon çaldı acı acı.. içime doğmustu kötü bir haber alcağımız. Arayan hastaneden bir görevli.. seni kaybettiğimizi söylediler ve o an dünyam başıma yıkılmıştı sanki. Hazırlandık.. o gece Ceyhan’a evine gittik annem. saat sabahın 3’ünde ev kalabalıktı acı haber ne kadar da tez duyulurmuş.. feryatlar figanlar koptu evde.. sabah seni getirdiler annem koydular evinin bahçesinde en çok sevdiğin yavruların gibi baktığın yetiştirdiğin çiçeklerinin önüne.. tabutunun üzerinde ki kuşları gördün mü annem nasılda daire yapmış ötüşüyorlardı onlarda ağlıyordu sana.. Helallik aldın bizden.. omuzlarda arabaya kadar taşıdılar sonra bir gelin edasıyla tuttun evinin yolunu kabalıkla birlikte.. Annem kabirden son ayrılan bendim fark ettin mi bilmiyorum ama.. seni orada yalnız bırakmak hiç içimden gelmedi.. hani korkardın ya sen karanlıktan.. yanında da kimse yoktu.. iki güne bir uğruyorduk yanına sonra baktık ki yanına genç biri gelmiş insan sevinirmi hiç genç ölüsüne üzülmüştüm o insana genç gitmiş diye ama sevinmiştim de annem yalnız kalmayacaksın diye.. Nur yüzlü güzel gözlü melek annem zamansız gittin.. bu dünya da bir gün gömedin.. RABBİM orada rahat ettirsin seni mekanın cennet olsun annem.. CANIM ANAM birazdan geleceğim yanına ellerini öpmeye ANNELER GÜNÜNÜ kutlamaya..
| 
